Ada sahillerinde bekliyorum…
Tam 13 yıl sonra ilk defa geliyorum Kuşadası’na. Bu sefer ne bekarım ne de o kadar deli dolu. Aile tatilleri yapıyoruz artık. Eskiden öyle miydi 🙁
Mektuplar…
Kış boyunca Ada’daki arkadaşlarımla mektuplaşır, yaz tatilinin gelmesini kocaman bi heyecanla beklerdik. Birbirimize minik hediyeler yollardık mektupların içinde. Kolyeler, bileklikler, küpeler.
Okul tatil olurdu. Tuğba’yla ikimizi otobüse bindirir Manisa’ya dedem ve babaannemin yanına köye gönderirlerdi. Bağa bahçeye sığamazdık Ada’ya gelmek için.
Babaanneciğim domates salçasının domateslerini tuza basar, bağdaki işlerini bitirir, “Hadi Ayhan Ada’ya gidelim çocuklarla” derdi dedeciğime. Enerjileri ve bizlere olan sabırları hiç bitmezdi. Arabaları da yoktu. Otobüsün birinden iner diğerine binerdik ve Ada’nın yollarına koyulurduk. Saatler sürerdi o yol. Güneşin sıcağı bile umurumuzda değildi.
Ne heyecan ama…
Sitedeki herkesin haberi olurdu geleceğimizden. İlkyaz, Aslı, Nafizenur, Burçin, Yonca, Zekican, Seçkin, Barış, Onur…. Daha nicesi…
Daha valizleri eve koyup, yerleştirmeden koşa koşa arka siteye giderdim. Sımsıkı sarılır kucaklaşırdık 🙁 Nasıl bi bağlılık nasıl biz özlem. Hemen masaya çağırırdı anne babaları. “Gel kızım yemek yiyelim hep birlikte” diye.
Bayılıyorum Ege insanına. Samimiyetleri, insanlıkları, ellerinin lezzetleri, her şeyleri bambaşka…
En mutlu anılar, en sade zamanlarda kalır.
Marcel Proust
O kadar özledim ki çocukluğumu.
Yaz aşklarımız vardı, acımasız ve bi o kadar da kırıcı olurlardı ama her yaz onları görmenin heyecanı da başkaydı. Kızlarla mektuplaşırken farklı şehirlerde değilmişiz de her an yan yanaymışız gibi hissettirircesine detaylar verirdik.
Mektupları okurken sanki konuşuyomuşuz gibi sesleri gelirdi kulaklarıma. Hey gidi heey!
Şimdi istiyorum ki mesela Alp de aynı kültürle büyüsün. Onun da yaz aşkları, yazlık dostları, unutulmaz anları olsun. Gittiği denizde yuttuğu suyun tadını unutamasın, ilk gecesinde hep üstündeki deniz tuzuyla uyusun.
Ben öyle yapardım. Hala da aynıyım. Tuzlu tuzlu girerim yatağa. Kollarımı koklar dururum yatarken. Hep de çocukluğum, en güzel yıllarım gelir aklıma.
Bana tüm bu duyguları yaşatan canım dedem, canım babaanneme bize her daim evini açan canım amcama binlerce kez teşekkür ederim. Nurlar içinde uyusunlar…
🙁 🙁 🙁
